Insta-favorieten

Het is lastig, het vinden van een eigen stijl in fotograferen. Maar ik merk dat ik langzaamaan steeds meer mijn voorkeuren ga ontdekken en zo ook mijn eigen stijl ga ontwikkelen. Want ik merk steeds vaker dat ik houd van lichte foto’s met ‘zoete’ kleuren. Dat zijn plaatjes waar ik vrolijk van word.

Om een eigen stijl te ontdekken is het ook goed om eens naar foto’s van anderen te kijken. Dat heb ik tenminste geleerd van juf Else. ūüėČ

Het vergrootglas in mijn Instagram-app is hierbij een mooi hulpmiddel. Ik scan door de foto’s en als ik iets zie wat me aanspreekt, dan ga ik de foto beter bekijken. Ik merk dat ik word aangetrokken door de kleur roze en door rustige plaatjes. Hieronder een overzichtje van de afgelopen dagen. Rustige sfeervolle beelden, foto’s van steden en mistige taferelen. De foto met de trein, gemaakt in Berlijn, valt misschien wat buiten het geheel. Maar het geel met het vale blauw vind ik een erg fijne combinatie. En de foto linksonder vind ik zo indrukwekkend, met die grote brug. Gemaakt in Schotland, ik geloof dat ik weer een vakantiebestemming op mijn lijstje kan zetten. ūüôā

IMG_0058

Fotocredits:

Wat zijn jouw favorieten op Instagram?

BewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewaren

Advertenties

Leesvoorraad met Bookchoice

In januari kreeg ik met mijn verjaardag een kadobon voor een jaar Elly’s Choice. Ik keek uit naar de boeken die ik per maand mocht downloaden en lezen, maar zag op tegen de keuze die ik moest maken. Bij Elly’s Choice waren er 4 standaardboeken en de keuze voor een extra pakket; man, vrouw en literatuur. Vooral die laatste 2 maakten de keuze lastig.

Maar eindelijk was ik dan zover om het de bon in te wisselen en veranderde Elly’s Choice ineens in Bookchoice. Gelukkig lukte het, dankzij wat hulp van de klantenservice, om de gekregen kadobon toch in te wisselen. Op Facebook werd er flink wat gemopperd over deze plotselinge overname en verandering. Vooral de beperkte keuze van de boeken, er zijn nu per maand 8 boeken beschikbaar, dus geen keuze meer voor meerdere pakketten, was reden tot klagen. Dat snap ik wel, vooral als je het literatuur-pakket iedere maand ontvangt. Want volgens mij is dat nu een beetje een ondergeschoven kindje geworden. En het mannen-gedeelte misschien ook wel.

Voor mij werd het zo alleen maar gemakkelijker, geen keuze-stress meer. Dus ging ik lekker aan de slag met downloaden van de boeken (die ook in luisterboeken beschikbaar zijn). Inmiddels ben ik 4 maanden en 32 boeken verder. En nee hoor, ik heb nog lang niet alle 32 boeken gelezen, maar mijn Kobo-reader loopt lekker vol. Ik kijk nu al uit naar de zomervakantie om eens lekker bij te lezen (niet dan ik ze dan alle 32 uit lees).

Ik kijk ook al erg uit naar volgende maand. Net even gespiekt wat er aan komt en erg leuk om te zien dat het tweede deel van Hendrik Groen op de planning staat. Het eerste deel las ik vorige maand en ik verheug me nu al op het vervolg!

 

De Pont Tilburg

Het plan was een dagje Efteling, maar de slechte weersvoorspellingen zorgde voor het uitstellen van dat plan. Maar om de studiedag toch nog een beetje nuttig te besteden, werd het een bezoek aan De Pont in Tilburg.

Pont-06809 Ik was erg benieuwd hoe dat bezoekje zou verlopen met drie kinderen, van 4 tot 12 jaar, want ik kan me voorstellen dat zij het niet altijd even interessant vinden. Dankzij de audio-route voor kinderen viel dat heel erg mee. Ze vonden het alledrie heel erg leuk en we hebben dan ook een hele tijd rondgehangen in het museum. Die audio is trouwens niet alleen voor kinderen leuk, voor volwassenen geeft het ook een andere kijk op bepaalde kunstwerken.

Zelf was ik erg onder de indruk van de werken van Fiona Banner. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar wil nu zeker meer over haar weten. Haar werk is behoorlijk abstract, maar ik blijf er naar kijken en heb zo mijn eigen gedachten erbij. Bijzonder hoe zij dingen in beeld brengt.

Tijdens het bezoek aan De Pont merk ik wel dat mijn aandacht snel uitgaat naar fotografie. Dus is het maar goed dat ik binnenkort eens naar het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam ga. Die staat al heel lang op mijn verlanglijstje.

Pont-06865

Ruimte in je hoofd

Zojuist heb ik mijn tweede Headspace-sessie gedaan. Even een moment stil staan en tot mezelf komen. Want dat is wat deze app doet. Je kunt het mediteren noemen, maar ik vind dat al snel zwaar en ingewikkeld klinken. Deze app laat zien dat dit helemaal niet zwaar en moeilijk is. 

Gisteren ben ik hier dus mee begonnen. Ik installeerde de app, sloot mezelf in de slaapkamer en bekeek het intro-filmpje. Vervolgens startte ik de eerste sessie en werd daarbij begeleid door Andy, de stem in de app. Die stem doet een hoop, want die is zo ontspannen en rustgevend. 

Na die eerste sessie wist ik het al, dit ga ik vaker doen. Dus startte ik vandaag de tweede sessie. Zou het deze keer beter gaan of slechter? En misschien ging het iets minder goed, was ik net wat meer afgeleid. Maar volgens Andy is dat helemaal niet erg. Het gaat de ene keer beter dan de andere keer. Lees voor mezelf is wel dat ik de volgende keer mijn telefoon op ‘niet storen’ moet zetten. Hij stond vandaag wel op stil, maar als er dan berichten binnen komen, ben ik meteen al afgeleid.¬†

Nog 8 sessies te gaan, dan heb ik de eerste 10 afgerond. En dan? Volgens mij moet ik dan gaan betalen. Ik zie op tegen dat moment. Blijf ik zo positief, is het het geld waard of verdwijnt deze app in de prullenbak?

That Sugar Film

Afgelopen week zapte ik er langs, That Sugar Film. Een documentaire die werd uitgezonden bij 3Doc. Ik viel er midden in en bleef een hele tijd hangen. Om me maar weer eens te verbazen over alle suiker die overal in zit. En dan heb ik het niet over snoep, chocolade, frisdranken etc. Nee, over heel veel andere producten. Want dat snoepen, dat doe ik graag en ik weet dat ik dan suiker binnen krijg. Maar als ik een plakje cervelaat uit de supermarkt op mijn boterham leg, dan zit daar dus ook suiker in. En als ik dat plakje op een tarwe broodje leg, dan zit in allebei die producten suiker. Een beetje vermomd als gluctrose-fructosestroop en dextrose, maar het zit er dus wel in. Hoe meer etiketten je bekijkt, hoe meer verborgen suikers je tegenkomt. Suikers met schuilnamen, je vindt hier een lijstje met alle benamingen voor suiker.

Het heeft me dus weer aan het denken gezet. Want al die suikers, dat kan nooit goed zijn. Volgens mij is de eerste stap bewustwording en dat is, door het stukje wat ik van deze documentaire gezien heb, al gelukt. Even opnieuw wakker geschud en ik kijk weer vaker naar etiketten. En blijf het lastig vinden. Vooral de misleiding van fruitsuikers, wat ook gewoon suiker is, maar toch wat gezonder klinkt. Ik trap daar met 2 voeten in. Waarschijnlijk ben ik niet de enige, want ik zie het steeds vaker op producten in de supermarkt terug komen.

En wat die vleeswaren betreft, ik ga op zoek naar een alternatief. Op zoek naar vleeswaren zonder toegevoegde suiker. Het wordt waarschijnlijk eens tijd om bij Ekoplaza boodschappen te doen.

Hieronder trouwens de trailer van That Sugar Film. Ik wil ‘m nog helemaal gaan bekijken. Daar moet ik niet te lang mee wachten, want bij de NPO is hij tot 8 juni beschikbaar.

Het regent zonnestralen

‘Fotografeer bij veel licht.’ Zo luidt de opdracht van 52 weken anders kijken deze week. Met het zonnetje dat volop straalt deze week wil dat wel lukken. En had ik vorige week wat moeite met de reflectie-opdracht, deze week gaat het een stuk beter. Heerlijk om tegen de zon in de fotograferen en allerlei lijnen en vlekken (lens flare) te zien ontstaan.

En het is meteen een oefening met zwart-wit. Ik maak namelijk mijn foto’s voornamelijk in kleur. Zwart-wit vind ik lastig, het is misschien een beetje de angst dat er wat verloren gaat. Maar ik maakte de foto van het reuzenrad en kreeg het verzoek om die om te zetten naar zwart-wit. En dat gaf best een mooi effect, de stralingen van de zon worden dan meer zichtbaar.

Ook bij de foto’s hieronder zie je een kleur en een zwart-wit versie. Waarbij ik in Snapseed wel een ander zwart-wit filter toepaste, omdat het beter bij de foto past. Misschien komt het daardoor, maar het zwart-wit heeft niet zo’n groot effect als bij het reuzenrad. De versie in kleur heeft dan toch mijn voorkeur. Else plaatste erg nog een opmerking bij: ‘En heel erg Kawauchi in kleur.’ En dat vind ik een mooi compliment, want Rinko Kawauchi maakt prachtige foto’s, ik vind haar stijl erg mooi. Niet vreemd dus dat dit in mijn foto’s wat naar voren komt.

Gelezen in mei

Het lijkt wel of ik met het mooie weer meer aan lezen toe kom. Waarschijnlijk doordat ik wat eerder de tijd neem om even lekker in het zonnetje te zitten, een goed moment om er een boek bij te pakken.


Deze maand las ik 3 boeken uit en het zijn 3 heel verschillende boeken. Zo begon ik de maand met Hartslag, geschreven door Tess Gerritsen. Ik lees haar boeken altijd graag, ik houd van de spanning. En spanning zat er zeker in, wat een spannend boek! Tot aan het einde toe bleef dat zo, vandaar ook dat ik het boek zo uit had. Zoek je nog een spannend, gemakkelijk te lezen, boek, dan is dit zeker een aanrader.

Daarna was het boek De Nachtegaal, geschreven door Kristin Hannah, de volgende op mijn lijst. Een heel ander boek, ik moest even omschakelen. Dit verhaal speelt zich namelijk af in Frankrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog en vertelt het verhaal van 2 zussen tijdens deze verschrikkelijke periode. Een indrukwekkend en triest boek. Tijdens het lezen liepen de tranen over mijn wangen. Een indrukwekkend verhaal en mooi opgeschreven.

De omschakeling naar Pogingen iets van het leven te maken door Hendrik Groen was erg groot. Het zware verhaal van De Nachtegaal moest ik echt nog even verwerken, dus vond ik Hendrik Groen in het begin helemaal niet zo grappig. Maar hoe verder ik kwam, hoe leuker het werd. Een fijne afwisseling, van de tranen nu door naar het hardop lachen om een boek. Altijd leuk voor je omgeving. Erg vermakelijk, leuk om te lezen en ik ben benieuwd naar het vervolg.

Inmiddels is het al weer bijna juni en zit ik alweer volop in het volgende boek, De Cirkel. Maar daarover volgende maand meer!

Follow my blog with Bloglovin