Alleen op pad

Soms wil ik er gewoon even uit, even uit de dagelijkse beslommeringen. En meestal doe ik dat dan niet. Mopper ik een beetje (veel), maar ga daarna gewoon weer door met het dagelijks leven. Tot ik gisteren dan echt op pad ging, in mijn eentje. Met de trein op weg naar Rotterdam. Omdat ik daar nog nooit was geweest en er een fotomuseum is. Dus daar ging ik, met mijn Hema-dagkaart.

UntitledHet was een prima dag, zo in mijn eentje. Heerlijk rondgehangen in het fotomuseum (wel vind ik die in Den Haag mooier), over de Erasmus-brug gelopen, in mijn eentje geluncht, de Markthal bekeken en lekker geshopt. En het werd maar warmer, dus was ik er na een tijdje toch wel klaar mee. Het was eigenlijk nog niet eens zo laat, ik kon om 16.13 uur de trein naar Tilburg pakken, maar het was lang genoeg geweest.

Het beviel prima, zo alleen op pad. Ik heb de tijd genomen om alles goed te bekijken, heb veel gelopen en maakte een praatje met een mevrouw in de Hema. In de trein had ik fijn de tijd om wat te lezen en om wat naar buiten te staren.

Ga ik het vaker doen? Ik weet het niet. Het is erg fijn om even zo alleen er op te trekken. Maar het voelt ook raar, alsof ik iets doe wat niet mag. Wat onzin is natuurlijk. Toch voelt het als luieren onder werktijd. Maar misschien is dat luieren soms wel gewoon nodig…

BewarenBewarenBewarenBewaren

That Sugar Film

Afgelopen week zapte ik er langs, That Sugar Film. Een documentaire die werd uitgezonden bij 3Doc. Ik viel er midden in en bleef een hele tijd hangen. Om me maar weer eens te verbazen over alle suiker die overal in zit. En dan heb ik het niet over snoep, chocolade, frisdranken etc. Nee, over heel veel andere producten. Want dat snoepen, dat doe ik graag en ik weet dat ik dan suiker binnen krijg. Maar als ik een plakje cervelaat uit de supermarkt op mijn boterham leg, dan zit daar dus ook suiker in. En als ik dat plakje op een tarwe broodje leg, dan zit in allebei die producten suiker. Een beetje vermomd als gluctrose-fructosestroop en dextrose, maar het zit er dus wel in. Hoe meer etiketten je bekijkt, hoe meer verborgen suikers je tegenkomt. Suikers met schuilnamen, je vindt hier een lijstje met alle benamingen voor suiker.

Het heeft me dus weer aan het denken gezet. Want al die suikers, dat kan nooit goed zijn. Volgens mij is de eerste stap bewustwording en dat is, door het stukje wat ik van deze documentaire gezien heb, al gelukt. Even opnieuw wakker geschud en ik kijk weer vaker naar etiketten. En blijf het lastig vinden. Vooral de misleiding van fruitsuikers, wat ook gewoon suiker is, maar toch wat gezonder klinkt. Ik trap daar met 2 voeten in. Waarschijnlijk ben ik niet de enige, want ik zie het steeds vaker op producten in de supermarkt terug komen.

En wat die vleeswaren betreft, ik ga op zoek naar een alternatief. Op zoek naar vleeswaren zonder toegevoegde suiker. Het wordt waarschijnlijk eens tijd om bij Ekoplaza boodschappen te doen.

Hieronder trouwens de trailer van That Sugar Film. Ik wil ‘m nog helemaal gaan bekijken. Daar moet ik niet te lang mee wachten, want bij de NPO is hij tot 8 juni beschikbaar.

Een dagje onthaasten

Na een druk Intents-weekend waarin Joris en ik om en om achter de bar stonden, was gisteren echt even de dag om bij te komen. De kinderen op school en we besloten om het dakje van de auto open te gooien, wat boterhammen te smeren en op pad te gaan. Even eruit, genieten van het mooie weer, een mooie omgeving en verder niets.

Dat was erg fijn, we reden een stuk, stopten bij de Spoordonkse Watermolen en zochten een plekje in de schaduw voor een simpele picknick. Echt even onthaasten, alhoewel ik dat toch best lastig vind. Want er zijn nog genoeg andere dingen te doen. Dat komt dan ook steeds in mijn gedachten, waardoor het vinden van een beetje rust best wel lastig is. Maar het lukte aardig, ook wel dankzij het erg warme weer, waarbij rustig aan doen de beste optie is.

We moeten dat vaker doen, gewoon even helemaal niets. Even weg van alles. Dan moet ik nog wel even de uitdaging aangaan om ook mijn gedachtenstroom uit te kunnen zetten. 🙂