Een nieuwe plek op een oude stek

Na het bloggen bij web-log.nl stapte ik over naar WordPress. En daar blog ik nog steeds mee, het werkt handig en prettig. Nieuwsgierig als ik ben heb ik natuurlijk ook wel eens Blogger geprobeerd, maar nee, het werd toch ‘gewoon’ WordPress. Ik verhuisde een paar keer van het ene naar het andere domein, stopte er helemaal mee, miste het teveel en kwam weer terug bij WordPress. Gewoon basic WordPress en dat beviel prima. Totdat ik merkte dat ik wat meer aan blog wilde veranderen en ik tegen de grenzen van het gratis WordPress.com opliep. Natuurlijk kan ik me abonneren op WordPress om meer mogelijkheden te krijgen. Maar waarom zou ik dat doen als ik nog een eigen domein heb, eentje uit de ‘beginjaren’ van mijn blog-avontuur.

De afgelopen dagen ben ik fijn bezig geweest met het opzetten van een nieuwe blog. Je vindt daar de berichten, zoals ik die hier al heb geplaatst, alleen dan in een ander jasje met nog wat extra dingen erbij.

Dus wees welkom en neem een kijkje op aukje.leermakers.net! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt.

Advertenties

Een week van afscheid

Komende week is de laatste week van dit schooljaar, bijna vakantie. Een fijn vooruitzicht, 6 weken lang geen ochtendspits en broodtrommels smeren. Het kan zijn dat ik er na een paar weken wel weer klaar mee ben, maar voor nu is het vooruitzicht nog heerlijk.

Al wordt het komende week ook een week van afscheid nemen. Onze oudste zit nu in groep 8 en gaat dus na de zomervakantie naar de middelbare school. Een hele nieuwe fase, waar ze veel zin in heeft. Maar een nieuwe fase betekent ook het afsluiten van een oude fase. Afscheid nemen van de basisschooltijd. En ik ben niet zo goed in afscheid nemen.

Dus deze week, en dan vooral aan het einde van de week, zul je me regelmatig in de weer zien met zakdoekjes. Er staat namelijk nog een afsluitende musical op de planning en, de absolute tranentrekker, het afscheid van groep 8 door de hele school. Ieder jaar kijk ik met tranen in mijn ogen naar het afscheid van al die kinderen van groep 8. Hoe ze worden toegezongen en uitgezwaaid door alle andere kinderen. Hoe dat vaak gepaard gaat met tranen, bij de kinderen van groep 8 en hun ouders. Nu hoor ik daar zelf bij…

Gelezen in juni

In juni ging mijn ereader even de kast in en las ik twee ‘gewone’ boeken. Leest dat heel anders dan met een ereader? Ik vind dat verschil niet zo groot. Het fysiek omslaan van een bladzijde zou een bepaald effect hebben op de hersenen, maar behalve het soms om willen draaien van mijn ereader merk ik daar verder niet veel effect van.

In mei was ik al begonnen met De Cirkel en het duurde niet lang of ik las het boek in juni uit. Een heerlijk boek, wat fijn leest en soms pijnlijk herkenbaar is. In het begin dan, na een tijdje werd dat wel minder, alhoewel ik me er wel een goede voorstelling van kon maken.
Het verhaal gaat over een jonge vrouw die gaat werken bij De Cirkel, een soort Facebook en helemaal op gaat in het online leven. Dit is een korte omschrijving, ik wil niet teveel vertellen.

De kritieken over dit boek zijn wisselend. Ik gaf het boek 4 sterren op Goodreads, omdat ik het een interessant verhaal vond, het me aan het denken heeft gezet en ik het gewoon lekker vond lezen.

Na deze 4 sterren ging ik verder met het boek van Griet op de Beeck, zij schreef ‘Vele hemels boven de zevende‘. Een heel ander boek, ik moest ook even schakelen naar het (af ent toe) Vlaamse taalgebruik. Wat ik trouwens niet erg vond, ik vind dat een erg fijne taal.
Het verhaal is geschreven vanuit verschillende personen en daar moet ik altijd even aan wennen. Maar na een tijdje heb ik door wie welke persoon is en gaat het gemakkelijker als dat steeds afwisselt. En het geeft een mooi beeld hoe die levens met elkaar verbonden zijn en elkaar beïnvloeden. Met opeens een dramatische wending, die ik niet had zien aankomen.

Ook dit boek kreeg 4 sterren. Ik geef niet snel 5 sterren en halve sterren zijn helaas niet mogelijk bij Goodreads. Maar het is zeker een prachtig boek om te lezen. En ik ben ook nieuwsgierig naar andere boeken van deze schrijfster.

Wat ik later worden wil…

De vraag ‘Wat wil je later worden?’ heb ik altijd lastig gevonden. Het varieerde nogal van juf, schrijfster tot archeologe of zelfs auto-monteur. Ik behaalde mijn havo-diploma en ging studeren. Ik twijfelde tussen sociaal pedagogische hulpverlening of verpleegkunde. Maar mijn angst voor spuiten deed mij voor SPH kiezen. Tijdens mijn studie twijfelde ik weer, kon ik niet beter voor maatschappelijk werk kiezen? Dat deed ik uiteindelijk niet en behaalde mijn hbo-diploma om vervolgens aan het werk te gaan als activiteitenbegeleider.

Na een jaar stopte ik daar mee vanwege een verhuizing en een flinke toename van reistijd als gevolg van die verhuizing. Ik werkte op een naschoolse opvang, op een kinderdagverblijf en in een huis voor mensen met een verstandelijke beperking. Maar dat was niets voor mij en ik kwam bij een verzekeraar terecht waar ik zo’n 10 jaar werkte, met plezier. Toch kwam ik met mezelf in de knoop, de combinatie werken en ouderschap lukte me niet. Ik had de mogelijkheid om te stoppen met werken en deed dat dan ook.

Inmiddels zijn we alweer 6 jaar verder, geniet ik nog volop van het ouderschap, maar voel ik dat ik me verder wil ontwikkelen. En dan loop ik vast, want waarin wil ik me ontwikkelen? De vraag die ik als kind al niet kon beantwoorden, kan ik nu nog steeds niet invullen. Ik zou zo graag iets vinden waar ik goed in ben, waar ik me volledig voor in wil zetten. Wat ik verder kan ontwikkelen, waar ik nog veel over kan leren. En dat ik dat ook nog eens heel leuk vind om te doen, voor een lange tijd. Want vaak kan ik vol enthousiasme aan iets beginnen, maar verdwijnt dat enthousiasme na een een tijdje. Wat dan weer de nodige frustratie oplevert.

Wat ik wil zeggen is dat ik op zoek wil naar dat waar ik goed in ben, leuk vind om te doen en verder wil ontwikkelen. Dat vind ik lastig. Want waar ben ik echt goed in? Wat wil ik later worden?
En hoe ga ik een antwoord vinden op deze vragen? Moet ik daar iemand voor inschakelen, is er een boek dat me kan helpen, een website?

Heb jij tips, herken je mijn verhaal, ben jij op zoek naar jouw talenten? Ik hoor het graag!

De week in meer woorden

Zo door de week heen plaats ik allerlei foto’s op Instagram. Daar zet ik dan een korte tekst bij, één woord of soms helemaal niets. Ik zal mijn favorieten van afgelopen week eens wat meer aandacht geven, dus wat meer tekst aan deze foto’s besteden.

Deze week ging ik naar Rotterdam, zie de foto hieronder. En een stad vind ik heerlijk om te fotograferen. Misschien ben ik te verwend met al die natuur hier om me heen, maar ik houd van die rechte lijnen, hoge gebouwen en de lichte kleuren. Ik zou er bijna voor verhuizen.

Uiteindelijk maakte ik tijdens mijn bezoekje nog niet eens zo heel veel foto’s. Het was warm en daardoor ontbrak de energie me een beetje. Mooie reden om nog eens terug te gaan.

IMG_0059

De warmte bleef deze week en in deze week viert onze jongste zijn 5de verjaardag. De slingers mochten dus ook naar buiten. Boven het zwembad dat sinds deze week prominent in de tuin staat. ’s Middags na school was het dus zwemmen onder de slingers. Dat is dan toch een prima verjaardag, lijkt me zo. Maar we zijn nog niet klaar met feest vieren. Vanmiddag feesten we nog even door en er staat nog een kinderfeestje op de planning. En als dat allemaal voorbij is, dan kunnen de slingers weer in de kast, wachten op het volgende feestje.

IMG_0060

Onze middelste gaat met voor 3 weken met de klas iedere vrijdag naar ‘Het Bewaarde Land’. Daar zijn ze een hele dag bezig in de natuur. Het is één grote ontdekkingstocht en wordt door onze middelste een feestdag genoemd. Dat lijkt me dan ook niet verkeerd, 3 feest-vrijdagen op een rij. Ik mocht een aantal kinderen afgelopen vrijdag ophalen en kwam niet verder dan de parkeerplaats. Een parkeerplaats met een mooi doorkijkje. Tja, dat is dan toch wel concurrentie voor de eerder genoemde stad.

IMG_0061

Mijn rondje met de hond is meestal niet zo spannend. Ik loop graag door het park. Het is een mooie afstand en het is mooi om te zien hoe alles met de seizoenen mee verandert. Dat is een mooie bijkomstigheid van het wandelen met de hond, ik zie nu veel beter wat er verandert. Wanneer de narcissen opkomen, de paardenbloemen blaasbaar zijn, er jonge eendjes rondzwemmen en de kraaien jongen hebben. Vooral die laatsten eisen nogal wat aandacht op, ze zijn met grote aantallen en maken een behoorlijke bak herrie. Dat doen deze bloemen niet, ze zwaaien in stilte mee met de wind.

IMG_0062

Alleen op pad

Soms wil ik er gewoon even uit, even uit de dagelijkse beslommeringen. En meestal doe ik dat dan niet. Mopper ik een beetje (veel), maar ga daarna gewoon weer door met het dagelijks leven. Tot ik gisteren dan echt op pad ging, in mijn eentje. Met de trein op weg naar Rotterdam. Omdat ik daar nog nooit was geweest en er een fotomuseum is. Dus daar ging ik, met mijn Hema-dagkaart.

UntitledHet was een prima dag, zo in mijn eentje. Heerlijk rondgehangen in het fotomuseum (wel vind ik die in Den Haag mooier), over de Erasmus-brug gelopen, in mijn eentje geluncht, de Markthal bekeken en lekker geshopt. En het werd maar warmer, dus was ik er na een tijdje toch wel klaar mee. Het was eigenlijk nog niet eens zo laat, ik kon om 16.13 uur de trein naar Tilburg pakken, maar het was lang genoeg geweest.

Het beviel prima, zo alleen op pad. Ik heb de tijd genomen om alles goed te bekijken, heb veel gelopen en maakte een praatje met een mevrouw in de Hema. In de trein had ik fijn de tijd om wat te lezen en om wat naar buiten te staren.

Ga ik het vaker doen? Ik weet het niet. Het is erg fijn om even zo alleen er op te trekken. Maar het voelt ook raar, alsof ik iets doe wat niet mag. Wat onzin is natuurlijk. Toch voelt het als luieren onder werktijd. Maar misschien is dat luieren soms wel gewoon nodig…

BewarenBewarenBewarenBewaren

Slow TV

Afgelopen week kwam ik weer wat echte slow tv tegen, tijdens het rond zappen kwam ik Kunstraadsels van Omroep Max tegen. Ik bleef hangen, omdat ik toch best wel benieuwd was naar wie er nu eigenlijk op dat schilderij van Ferdinand Bol stond. En nee, ik had het schilderij nog nooit eerder gezien, had wel eens gehoord van Ferdinand Bol en ben niet overdreven geïnteresseerd in kunst. Toch bleef ik kijken, want wie staan er dan op dat schilderij?

Het geheim werd ontrafeld, op een rustige manier ging professor Frans Grijzenhout op ontdekkingstocht. En werd het schilderij zelfs (nou ja, een kopie ervan) terug gebracht naar het huis waar het lang geleden boven de haard hing.

Bijzonder en een mooi programma om te bekijken. Zoals dat bij meer Slow TV het geval. Hieronder een paar van mijn favoriete programma’s.

Bed & Breakfast

Drie Bed & Breakfast-houders logeren bij elkaar en beoordelen elkaars B&B. Vooral leuk door de interactie tussen de stellen, die soms heel goed met elkaar overweg kunnen, maar soms ook niet. Wat dan weer een mooie spanning oplevert. En het kan zijn dat je jezelf kapot ergert aan een stel, schakel dan even Twitter in voor wat extra vermaak.

Verborgen Dorpen

Penelope Keith gaat op zoek naar verborgen dorpen in Engeland en komt op de meest prachtige plekken met veel mooie verhalen. Helaas heb ik nog niet veel afleveringen gezien, het komt om 19.00 uur, maar ik ga het zeker nog terugkijken. En waarschijnlijk bedenken wanneer we eens een reis naar Engeland gaan boeken.

We zijn er bijna

Martine van Os gaat met een groep pensionarissen op reis, met de caravan of camper. Die reizen beslaan altijd heel wat kilometers en het is heerlijk om het groepsproces te zien. Hoe kleine groepjes zich vormen, er gezamenlijke activiteiten worden gedaan en hoe stellen zelf de reis beleven. En dan is er soms een reiziger alleen, die net zijn vrouw heeft verloren en dan toch zo’n reis in zijn eentje onderneemt. Dan pink ik toch vaak even een traantje weg…

Heel Holland Bakt

Die mag natuurlijk niet ontbreken, de bakwedstrijd van het jaar. Want wie wordt er weer meesterbakker en wie valt af. Tot we dat weten kijk je iedere aflevering naar 3 opdrachten, die de kandidaten uit moeten voeren. Ontwikkel je sympathie voor de één en vind je dat de ander wel af mag vallen aan het eind van de aflevering. En ondertussen verbaas ik me over wat er allemaal wordt gemaakt en lach ik om het commentaar van Martine Bijl en vorige seizoen van André van Duijn. Die laatste bleek een goede vervanger, maar ik blijf Martine wel een beetje missen.

En ja, dit zijn dus allemaal programma’s van Omroep Max, de omroep voor de Slow TV. Dat doen ze goed, want een omroep voor ouderen is het dan toch eigenlijk niet meer. Ze laten eigenlijk gewoon zien dat het best wat minder flitsend mag. Dat tv ontspanning is en dat het fijn is als een programma daar op aan sluit.

Ben je op zoek naar de ultieme Slow TV? Kijk dan eens naar deze 7 uur durende treinrit door Noorwegen.